Spontan

The idea grows so long that it just stays in your head, for good. Perfect, and never done. We did the opposite. Better done than perfect.

It was 2020. COVID took the concerts, the shows, the live rooms. The artist's last big track was two years back. You could see what was pressing on him: stay the artist of one hit, or release another and take the risk. And the truth nobody says out loud was that the waiting could bury him. A good moment does not last forever.

The song is called Spontan, something spontaneous, something unplanned. So we made a decision that fit the moment. Truly spontaneous. No three-page plan, no back and forth, no safety net. We wanted to feel the track, feel the moment, and move with it, the way the song itself says it:

That is not our usual way of working. But in this case, it had to happen like this.

Nobody hired us. No commission, no contract, no money on the table. But we sat down with the artist and felt exactly the same thing. It is summer. The track is summer. Putting it off wastes both.

We went in with everything we had.

And here is the heart of it: the whole process was spontaneous, not just the video. How we made decisions, how we shot, how we carried the track and the picture side by side, in the same rhythm. We were not illustrating a finished song. We were pushing it forward together with the artist.

The real risk was never the budget. The budget was minimal. The risk was our reputation. But we decided together: we are doing this. We trusted the label would take it (they wanted a video anyway, the when was just not set), and if not, we lose the work and that is that. We made the whole thing before anyone said yes. Or rather, we did our part while the talks went on in the background, with no green light. A strange feeling. Uncertainty and freedom at once, but again, that is what the song is about.

The idea came straight out of lockdown, because that is where we all were. No friends, no social life, no bars, no concerts. All you had left was what is inside you, and open space, though how open depended on each person. Ours was what it was. So one of the few things we planned was that single shot, the one meant to carry the whole track: the artist drifting on a small boat, the water turning into sky, and us alone with our thoughts and dreams in that space. And above him, something no one here sees: our drone, capturing the whole image. The artist grounded, but free. The lyrics woven into the frame. One image, the whole of that spontan.

From idea to release it took days. Not months. The rush was our fuel, not our obstacle.

While shooting, we caught extra material that later became the acoustic version on Universal. That one was not our idea, so we left it under their name. No hard feelings, but since it was not our intention, there was no reason to sign it as ours. On our side we treat that material as a making of.

It came out in 2020. Today, in 2026, the piece has over 28 million views. A radio hit. Played on music TV. For a Polish lyric video, those are results few ever reach.

But it was never about the numbers. It is about what one decision can change when you stop waiting. Better done than perfect, made exactly when hesitation would have killed it.

The label was glad, and the reason matters: they did not find us, we found the artist, and we listened to what he needed. We saw the problem, but there was potential too, and that is why we genuinely cared about solving it. It was never about the job alone. We decided we could put our skills in and do as much as we could for the artist. We brought the idea, solved the problem, and helped Michał find himself again in that strange time. Since then we have handled his whole visual side. Music videos, concerts, art direction. One spontaneous yes, years of work together.

Pomysł rośnie tak długo, aż zostaje w głowie - na zawsze. Idealny, ale niezrobiony. My zrobiliśmy odwrotnie. Lepiej skończone niż idealne.

Był 2020 rok. COVID zabrał koncerty, występy, granie na żywo. Ostatni duży kawałek artysty był dwa lata wcześniej. Widać było, co go uciska: zostać twórcą jednego hitu albo wydać kolejny i zaryzykować. A prawda, o której się głośno nie mówi, była taka, że to czekanie mogło go pogrzebać. Dobry moment nie trwa wiecznie.

Utwór nazywa się Spontan - czyli coś spontanicznego, coś nieplanowanego. Więc podjęliśmy decyzję, która pasowała do danego momentu. Naprawdę spontanicznie. Bez planu na trzy strony, bez ustaleń w tę i z powrotem, bez zabezpieczenia. Chcieliśmy poczuć kawałek, poczuć moment i ruszyć razem z nim - tak jak wybrzmiało to w samym kawałku:

To nie nasza domena, ale w tamtym wypadku tak musiało się stać.

Nikt nas nie zatrudnił. Żadnego zlecenia, żadnej umowy, żadnych pieniędzy na stole. Ale usiedliśmy z artystą i poczuliśmy dokładnie to samo. Jest lato. Kawałek jest letni. Odkładanie tego zmarnuje i jedno, i drugie.

Po prostu weszliśmy w to z całym zaangażowaniem.

I tu jest sedno: spontaniczny był cały proces, nie tylko teledysk. To, jak podejmowaliśmy decyzje, jak kręciliśmy, jak prowadziliśmy kawałek i obraz obok siebie, w tym samym rytmie. Nie robiliśmy ilustracji do gotowej piosenki. Pchaliśmy ją do przodu razem z artystą.

Prawdziwym ryzykiem nie był budżet. Budżet był minimalny. Ryzykiem była nasza reputacja. Lecz zdecydowaliśmy razem: robimy to! Wierzymy, że wytwórnia to przyjmie (i tak chcieli nagrać teledysk, ale nie było jeszcze ustalone kiedy), a jak nie, to my tracimy robotę i tyle. Zrobiliśmy całość, zanim ktokolwiek powiedział tak. Albo inaczej: robiliśmy swoje, a jakieś rozmowy w tle się odbywały, ale zielonego światła nie było. Dziwne uczucie. Niepewność i wolność w jednym - ale znowu, przecież o tym jest piosenka.

Pomysł wziął się prosto z lockdownu, bo tam akurat wszyscy byliśmy. Bez znajomych, bez życia towarzyskiego, bez barów, bez koncertów. Zostawało tylko to, co masz w sobie, i otwarta przestrzeń - ale to zależało od każdego, jak otwartą ją ma. Nasza była taka, jaka była. Więc jednym z nielicznych elementów, które zaplanowaliśmy, było to jedno ujęcie, które miało udźwignąć cały kawałek: artysta dryfuje na małej łódce, woda zamienia się w niebo, a my sami ze swoimi myślami i marzeniami w tej przestrzeni. A nad nim coś, czego nikt tu nie widzi - nasz latający dron, który zapisuje ten obraz. Artysta uziemiony, ale wolny. Tekst wpleciony w kadr. Jeden obraz, ot cały ten Spontan.

Od pomysłu do premiery minęły dni. Nie miesiące. Pośpiech był naszym paliwem, nie przeszkodą.

Przy okazji zdjęć nagraliśmy dodatkowy materiał, z którego później powstała wersja akustyczna w Universalu. Tamto nie było naszym pomysłem, więc zostawiliśmy je pod ich szyldem. Bez bólu, ale skoro to nie był nasz zamiar, to po co mamy się pod tym podpisywać. Z naszej strony traktujemy ten materiał jako making of.

Premiera była w 2020 roku. A dziś, w 2026 roku, ten materiał ma ponad 28 milionów wyświetleń. Hit radiowy. Grany w telewizjach muzycznych. Jak na polski teledysk tekstowy, to wyniki, które mało komu się udają.

Ale to nigdy nie było o liczbach. To o tym, co potrafi zmienić jedna decyzja, kiedy przestajesz czekać. Lepiej zrobione niż idealne, podjęte dokładnie wtedy, kiedy wahanie by to zabiło.

Wytwórnia była zadowolona, i ważny jest powód: to nie oni znaleźli nas, to my znaleźliśmy tego artystę i w odpowiednim momencie w jego karierze wsłuchaliśmy się w jego potrzeby. Dostrzegliśmy problem, ale też potencjał, i dlatego naprawdę nam zależało, żeby go rozwiązać. Nie chodziło o samo zlecenie. Uznaliśmy, że możemy w to włożyć nasze wszystkie umiejętności i zrobić jak najwięcej dla artysty. Przynieśliśmy pomysł, rozwiązaliśmy problem i pomogliśmy Michałowi odnaleźć siebie w tamtym dziwnym czasie. Od tego momentu odpowiadamy za jego wizualną stronę. Teledyski, koncerty, kierownictwo artystyczne. Jedno spontaniczne tak, lata wspólnej pracy.